Antynomia Russella i twierdzenie Gödla jako logika absolutnego
Paweł Rojek · Semina Scientiarum · 2024
Not cached yet. This record was fetched live for this request and is stored after the lookup. Reopening the page should serve the cached copy.
Semina Scientiarum · Pontifical University of John Paul II in Krakow, Faculty of Philosophy · article · 2024
Abstract
Antynomia Russella i twierdzenie Gödla jako logika absolutnego 1 1.List Russella do Fregego z 1902 roku i wystąpienie Kurta Gödla na konferencji w Królewcu w roku 1930 stanowią kamienie milowe rozwoju dwudziestowiecznej logiki i matematyki.Oba wydarzenia łączy szereg podobieństw.Zarówno Russell jak i Gödel byli bardzo młodzi (Russell pisząc do Fregego był trzydziestolatkiem, Gödel miał 24 lata), i obaj dokonali rewolucyjnego zwrotu w dziejach matematyki: Russell zakończył beztroski okres tzw."naiwnej teorii mnogości" Cantora, a Gödel -równie naiwny, jak się okazało, program Hilberta.Antynomia Russella i tzw.pierwsze twierdzenie Gödla o niezupełności arytmetyki mają jednak nie tylko podobieństwa historyczne.Wspólna im jest pewna struktura łącząca je z tradycyjnym w filozofii problemem absolutności.Tę osobliwą strukturę (dzieloną także np.z twierdzeniem Tarskiego z 1933 o niedefiniowalności prawdy) łatwo można wydobyć, stosując opracowane niedawno przez W.
I. Moisiejewa środki formalne.Najpierw, z pomocą dobrze znanej antynomii Russella, szczegółowo omówione zostaną cechy tej struktury, które następnie zilustrowane zostaną na przykładzie twierdzenia Gödla.Wreszcie pokazane zostaną związki obu twierdzeń z logiką absolutnego.
Open the resolved locator · 10.15633/308
Metadata licence: OpenAlex metadata (CC0)